Climategate
 


Big Government leads to
Serfdom an
d Poverty

      ►  English Newsletter  
        Nederlandstalige Nieuwsbrief
        French, Italian and other languages 
        Statistics portal - Data from around the Globe
        Freedom Video Library: Economics made easy
        Library - Free Books - Links,   ►Audio Library

   Update 25-11-2009

WebThisSite 
Mission Statement

The best Social Program is a Job ( R. Reagan )


news home news contact
francais English

De Anti-globalistische Agenda achter de Klimaatconferentie
Waarom een Klimaatverdrag onwerkbaar en onwenselijk is

De milieulobby is er in geslaagd "het milieu" te verheffen tot het "Gouden kalf" van de 21e eeuw. Zin voor proportie en rationaliteit lijkt uit het milieudebat verdwenen. Wie nog twijfelt aan Al Gore’s klimaatalarmisme krijgt het etiket “negationist" opgekleefd, erger nog dan Holocaust loochenaars. Zelfs mensenrechten, welvaart en democratie dreigen te wijken voor de nieuwe afgoderij.

Recent onderzoek toont nochtans aan dat de klimaatlobby "Global warming" zwaar overdrijft. Antiglobalistische motieven lijken de klimaattop te beheersen eerder dan ecologische bekommernissen. Die agenda dreigt de wereldhandel te ontwrichten en ontwikkelingslanden en het milieu meer kwaad te doen dan goed. 

hocky-stickMisleidend klimaatalarmisme

De controverse over de oorzaken en vooral de Kyoto-aanpak van “Global Warming” groeit. De opwarming wordt steeds vaker gelinkt aan cyclische zonneactiviteit. Amper 4% van de CO2-uitstoot komt van menselijke activiteit, de rest van vulkanen en natuurlijke processen. Omdat inkrimping van menselijke activiteit uiterst moeizaam is en het aandeel van menselijke CO2 in het totaal van broeikasgassen zo gering, kan het VN klimaatplan maar een minimaal effect hebben terwijl de kosten buitensporig hoog zijn.







human share in emissions
 

Wetenschappers van de “Copenhagen Consensus Group” waaronder vijf Nobelprijswinnaars stellen dat Al Gore's scenario's met verdrinkende ijsberen, en 6 m stijgende zeespiegels de klimaatproblematiek zwaar overdrijven. Zelfs het Intergovernmental Panel on Climate Change van de VN raamt de potentiële zeespiegelstijging op hooguit 30 cm. Al Gore’s film is eenzijdig en misleidend. Zo negeert zijn alarmerende dodentol door hittegolven de geredde levens door vermindering van veel dodelijker koudegolven. Feit is dat mens en natuur ook onder hogere temperaturen dan zijn alarmerende voorspelling bijzonder goed gedijen. In de middeleeuwen zorgde warmer klimaat steevast voor hogere voedselproductie en welvaart. IJsberen zijn toen niet uitgestorven en ook het zeeniveau is toen nauwelijks gestegen zodat we die denkbeeldige rampen ook nu niet hoeven te vrezen.


Verspilling
Het Copenhagen Consencus Centre rond
Bjorn Lomborg laakt vooral de verspilling van de klimaatagenda. Ze vrezen dat het VN-plan voor emissiereductie prioritaire ontwikkelingsprogramma’s van de agenda en uit ontwikkelingsbudgetten zal verdringen. Daaronder zelfs prioritaire projecten zoals AIDS- en malariabestrijding, milieuresearch en  watervoorziening die tegen een fractie van de kost een grotere bijdrage voor mens en milieu.



program cost efficiency

Ondoelmatig gebruik van ontwikkelingsbudgetten is daarom niet alleen verkwisting maar is ook immoreel. Eén enkele waterpomp tegen de kostprijs van een paar zonnepanelen kan honderden Sahel vrouwen dagelijks de lange tocht naar de bron besparen en vele darminfecties voorkomen. Een mini-investering in muggenetten kan duizenden malaria-levens redden. Lomborg pleit voor een prioriteitlijst op basis van rationaliteit aan de hand van risico-onderzoek en kosten/baten analyse.


 Prof. Bjorn Lomborg before the
US Congress Committee on Energy and Commerce:
"Very costly with very little effect"


Protectionisme en scheeftrekking van de wereldhandel

Het VN klimaatplan zoals het nu is opgevat heeft ook negatieve gevolgen voor de Wereldhandel. Het VN plan wil CO2-uitstoot verminderen via het slechtst denkbare "
Cap-and-Trade" stelsel. Daarbij bepaalt de overheid de maximale uitstoot van broeikasgassen en verdeelt arbitrair uitstootrechten aan de diverse sectoren via vrijstellingen en CO2 veilingen. De bedoeling is ontwikkelingslanden, waaronder China, India, Brazilië en zelfs de oliestaten uit het midden Oosten te ontzien. Als excuus werd ten aanzien van het Westen het culpabiliserend begrip "klimaatschuld” ingevoerd, waarbij de mondiale baten van hun milieuexpertise wordt genegeerd.

Het gevolg van het VN plan is dat emissierechten vooral wegen op de productiekosten van de industrielanden met de minst vervuilende productieprocessen. Het plan creëert daarmee de inverse stimulans budgetten te besteden aan technologieën met het geringste marginale CO2 besparingspotentieel, terwijl bedrijven een nieuwe prikkel krijgen om productie te delocaliseren naar landen met geringe milieunormen met al de negatieve gevolgen van dien.

De ontkoppeling van productiekosten van de marktrealiteit leidt tot scheeftrekking van de wereldhandel. Zeker binnen Europa, waar Oost Europese landen vergaande vrijstellingen in de wacht sleepten. Het protectionisme uitgaande van het klimaatplan dreigt -net zoals in de dertiger jaren- de wereldhandel te ontwrichten. Niet protectionisme maar vrijhandel kan uitkomst bieden voor de wereldproblematiek. Onder vrijhandel kunnen landen immers wederkerig genieten van elkaars comparatieve voordelen, zeker op gebied van milieu en expertise. De grootste slachtoffers van een inkrimpende wereldhandel worden dan ook de ontwikkelingslanden met de kwetsbaarste economieën en het milieu zelf. Maar ook industrielanden kunnen zich geen inkrimping van de wereldhandel veroorloven op een moment dat groei onontbeerlijk is voor het economisch herstel en om de welvaartstaat en milieutechnologie betaalbaar te houden.

De fout van de milieulobby is een lineair verband te veronderstellen tussen groei en emissies, terwijl groei juist technologische de vooruitgang bevordert die emissies veel efficiënter terugdringt dan inkrimping van menselijke activiteit. Alleen vrijhandel kan de groeiende wereldbevolking het menswaardig bestaan verzekeren dat mensenrechtenverdragen garanderen. Protectionistische terugkeer naar een pastoraal verleden bieden daartoe geen enkel perspectief.



Marktconform Alternatief
Een staatsmonopolie op levering van de virtuele maar onmisbare grondstof van emissierechten houdt een driedubbel gevaar in: schaarste, arbitraire toewijzing en hoge prijsvolatiliteit. De ontransparante inning via het bedrijfsleven van de heffingen (die uiteindelijk aan de consument worden doorgerekend), maakt deze financieringsbron aantrekkelijk voor politici. Het gevaar is groot dat de politiek emissierechten buitensporig schaars en duur zal maken, net zoals Vlaanderen eerder al Vlaamse bouwgrond onbetaalbaar maakte met artificiële schaarste aan bouwvergunningen.

Onder het VN Cap-and-Trade model dreigt de prijs van de CO2 rechten de speelbal te worden van wispelturige politiek. Voorkennis van politieke besluiten en favoritisme voor preferentiële sectoren of voor de politieke achterban dreigen de emissiehandel te doen ontaarden in zwendel, net zoals de Europese emissiehandel tijdens de testfase al uitdraaide op een debacle met CO2 carrousels.


 carbon emissions price
Nationale overheden kunnen ook zonder een dure en fraudegevoelige wereldbureaucratie bestaande taksen op fossiele brandstoffen verhogen en hetzelfde emissieontradend effect bereiken zonder de scheeftrekking van de wereldhandel. De administratieve kost van zo’n belastingsverhoging is nul, terwijl de verschuiving van de belastingsdruk van inkomen op consumptie ook nog eens de arbeidsstimulansen herstelt en de economie stimuleert.

Het grote voordeel van een nationale ecotaks is dat de opbrengst nationaal blijft. In tegenstelling tot het VN Cap-and-Trade stelsel met arbitraire toekenning van emissierechten, is zo’n nationale ecotaks recht evenredig met de emissies. Zo’n tax genereert dan ook de prikkels om research en CO2 besparingsinspanningen te richten op projecten met de beste besparingspotentieel. Onder een marktconform stelsel dwingt de concurrentie immers permanent kosten af te wegen tegenover potentiële winst. Zodra overheden ecologie centraal gaan plannen spelen politieke motieven, druk van belangengroepen, de milieulobby en de milieu-industrie met steevaste verspilling voor gevolg. Hoewel zonnepanelen in onze noordelijke gebieden het laagste energetisch rendement leveren per geïnvesteerde Euro is het ecologisch-industrieel complex er toch in geslaagd het leeuwenaandeel van ons milieubudget in te palmen. Onder druk van de landbouwlobby kwam er een bio-fuel project die de wereldvoedselvoorziening in het gedrang bracht

Verlies van soevereiniteit
Achter de klimaatronde van Kopenhagen schuilt een dirigistische agenda gericht op de onttrekking van beleidsruimte en fiscale politiek aan nationale soevereiniteit. Supranationale organisaties die aan democratische controle ontsnappen zoals de Wereld Klimaat Organisatie, OESO, G20 dringen steeds arroganter hun dirigistische agenda op en bepalen steeds vaker de nationale politiek. Het OESO lijstje van "fiscale schurkenstaten" was daarvan het brutaalste voorbeeld. De vraag dient beantwoord waar die supranationale organisaties (maar ook de huidige generatie politici) de democratische legitimiteit halen om de fiscale politiek van toekomende generaties decennia vooraf vast te leggen en hen nu al met nieuwe belastingen op te zadelen. De klimaatronde is een gevaarlijke stap naar een fascistoïde “Nieuwe Wereldorde”. Het arbitraire VN Cap-and-Trade stelsel brengt het schrikbeeld van een Wereldregering onder VN dictaat gevaarlijk dichtbij.


Paul Vreymans
http://workforall.net




 

 P.S :  Since this article was published a major scandal has erupted around the scientific evidence underlying the UPCC conclusions, commonly known as "Climategate". The incident has been widely reported in Anglosaxon media, but remained silenced in European mainstream media so far.



The Road to Serfdom. This masterpiece of Nobel Prize laureate Friedrich Hayek is an eye-opener, strongly advocating the free market principles. In this all-time classic Hayek persuasively warns against the authoritarian utopias of central planning and the welfare state. Fascism, communism and socialism share these utopias. For the implementation of their plans these authoritarian ideologies require government power over the individual, inevitably leading to a totalitarian state. Every step away from the free market toward planning reduces people's freedom and is a step toward tyranny. Planning also cannot assess consumer preferences with sufficient accuracy to efficiently co-ordinate production. However in a free market, "Price" is the all-inclusive source of information, guiding entrepreneurs to produce whatever is wanted and directing workers wherever they are most needed. Free markets also provide the entrepreneurial climate for a thriving economy and for releasing the creative energy of its citizens. Free individuals in their native strive to develop their talents and to improve their fate produce spontaneous progress. All public interference in the economic process disturbs the market equilibrium, distorts the optimal allocation of resources and consequently reduces the level of wealth. Where planning replaces free markets people do not only loose their freedom and individuality. Resulting slow growth also increases welfare demands causing dependence similar to slavery. In the end people's self-reliance and self-respect is ruined, and citizens are degraded to a means to serve the ends of the collective mass. road-to-serfdom
           Free condensed pdf Comments
 
          Dutch Abstract
 
Overview
 
Paperback          Version
 Readers' Digest
 

 More Books of Friedrich Hayek here
  The Tragedy of the commons by Garrett Hardin  Free access and unrestricted demand for a finite resource ultimately dooms the resource through over-exploitation. This occurs because the benefits of exploitation accrue to individuals, each of which is motivated to maximise his or her own use of the resource, while the costs of exploitation are distributed between all those to whom the resource is available (which may be a wider class of individuals than those who are exploiting it). The theory itself is as old as Aristotle who said: "That which is common to the greatest number has the least care bestowed upon it.   more here
tragedy_of_the_commons
 
Thank You for Your visit -  Don't forget to bookmark - Thank You for linking  http://workforall.net on Your web Page
news         
media
 
news home contact
 
francais English