Europa


Big Government leads to
Serfdom an
d Poverty


Library    Video Library    Audio Library    Links
 

the webthis site



 

More Government means more Rules;
more Rules means
less Freedom;

less Freedom means
less prosperity and poor
quality of life
news media
news home contact
francais English


Fascisme en Antiglobalisme 
 
door Martin de Vlieghere,  2004.

"Het andersglobalisme is de onwetende erfgenaam van Mussolini". Dat is de basisidee van een voordracht die Dr. Martin De Vlieghere donderdagavond hield in het kader van FACS vzw (Free Association for Civilization Studies). De Vlieghere houdt ervan om tegenstanders van de pure vrije markt om de oren te slaan met citaten, redeneringen en voorbeelden uit de werken van Karl Marx. De kritiek die Marx had op de burgerlijke moraal, wordt door De Vlieghere aangegrepen om een liberale kritiek te leveren op onze huidige corporatistische maatschappij.

Mussolini was een anti-globalist. Zijn regime was ultra-protectionistisch en corporatistisch. Zijn afkeer voor handel met landen die zich door vrijhandel lieten leiden, deed hem streven naar nationale economische zelfredzaamheid. Mussolini was dus niet tegen internationale handel, maar wel tegen kapitalistische internationale vrijhandel.

De Vlieghere: "Het sociaal-economisch beleid van Mussolini zou hedendaagse andersglobalisten als muziek in de oren klinken: verregaande regulering van de industrie omwille van sociale en ecologische redenen, een centraal geleide economie met een strikte controle op productie en op afname van grondstoffen en arbeid, nationalisering van de banken, bescherming van de binnenlandse industrie, een sterk uitgebouwde verzorgingsstaat, regulering van de lonen en de prijzen, grote openbare werken, contingentering van in- en uitvoer, en staatscontrole op het internationaal kapitaalverkeer en op valutatransacties.

Andersglobalisten van vandaag dienen zich af te vragen hoe zij staan tegenover de inhumane aspecten van dit "linkse" beleid: productie werd beschouwd als een openbare dienst, productie was een plicht, en de burger had geen recht op de vruchten van zijn eigen arbeid; er kwam een standenmaatschappij tot stand waarin arbeiders, werkgevers en intellectuelen allen afzonderlijke rechten en plichten hadden.

Het fascisme van Mussolini wordt dan wel 'uiterst-rechts' genoemd, maar Mussolini was een marxist, betoogt De Vlieghere: "Ideologisch heeft Mussolini nooit gebroken met de marxistische Socialistische Partij van Italië waar hij redacteur was van het partijblad "Avanti".

Toen hij in 1915 uit die partij stapte, was dat enkel omdat hij niet akkoord kon gaan met de goedkeuring van oorlogskredieten. Mussolini was toen niet alleen pacifist, hij was ook een radikaal-democraat. Zoals de meeste hedendaagse andersglobalisten raken de radikaal-democraten zo rond hun dertigste ontgoocheld in de democratie, en vinden ze een tijdelijke technocratie noodzakelijk.

Mussolini kende Lenin persoonlijk en wisselde regelmatig met hem van gedachten over de mogelijkheid van een socialistische revolutie in overwegend agrarische landen als Italië en Rusland. Hij was het met Lenin eens dat de overwinning op de bourgeoisie uitsluitend via een dictatuur kon verwezenlijkt worden".






.
.
.
Meest gelezen essays
Media




.
Don't  forget  to

Thanks for linking  http://workforall.net   on Your website

news media
news home contact
francais English