More
Government
means more Rules;
more
Rules mean
less
Freedom;
less
Freedom means
less prosperity and
poor quality
of life
Don't
forget to
.
Vermogensbelasting
duikt weer op
Een
vermogensbelasting, zoals de sp.a voorstelt, is contraproductief,
vernietigt welvaart, creëert werkloosheid en is bovendien
onrechtvaardig. De belasting op arbeid aanzienlijk verminderen is
dringend en dwingend, maar een vermogensbelasting is daarvoor niet het
aangewezen middel.
De sp.a doet nieuwe voorstellen voor het invoeren vaneen
vermogensbelasting. Voorzitster Caroline Gennez bepleit een heffing op
vermogenswinsten (De Tijd, 6 maart). Door een vermogensheffing
zou de belasting op arbeid kunnen verminderen en zouden zelfs sommige
andere belastingen kunnen worden afgeschaft. Dit voorstel is zonder
twijfelgoed bedoeld maar het verrast als men weet dat heel wat landen
meteen vermogensbelasting ze weer hebben afgeschaft, omdat de kosten
hoger lagen dan de opbrengsten. Zie Denemarken, Duitsland, Finland,
Ierland, Italië, Luxemburg, Oostenrijk, Spanje en Zweden.
De Franse denktank ‘Institut Montaigne' schrijft in een studie van
november 2007, (Pour faire du social, abolissons l'ISF) dat de
vermogensbelasting in Frankrijk (Impôt de Solidarité sur
la Fortune) twee maal meer kost dan ze opbrengt en bovendien de
economische groei negatief beïnvloed. Hoe zou een belasting
waarvan blijkt dat ze niets opbrengt, toelaten de belasting op arbeid
te verminderen?
Wie een of andere vorm van een meerwaardebelasting in ons land
voorstelt, vergeet wellicht ook dat België met de onroerende
voorheffing, de registratierechten en de successierechten al drie
vermogensbelastingen telt.
NADELIGERE en bijkomende vermogensbelasting vernietigt ook welvaart en
creëert werkloosheid. De spaargelden van de vermogenden zijn
immers massaal geïnvesteerd in de bedrijven en vormen op die
manier de kapitaalstructuur van onze economie, zonder de welke geen
werkgelegenheid en welvaart kan worden voortgebracht.
Zonder vermogens geen ondernemingen. Als politici boven op de al zware
belastingen op onroerend goed nog een bijkomende belasting gaan heffen
op het totale vermogen, of op het fictief inkomen ervan (zoals in het
socialistische voorstel), tast dat de investeringen en de
kapitaalstructuur van onze economie aan. Dat is wellicht nog nadeliger
dan de belasting op arbeid.
Een van de grote verdiensten van Nobelprijswinnaar Friedrich von Hayek
is geweest er de nadruk op te leggen dat spaargeld de onmisbare bron is
van onze welvaart. Hij beklemtoonde ook de gelijkheid tussen sparen en
investeren. Een meerwaardebelasting straft degene die via zijn
opgebouwde vermogen zorgt voor de groei van de economie. Ze zal het
meest dynamische deel van onze bevolking treffen en een rem zetten op
zijn bereidheid tot investeren, wat welvaart en werkgelegenheid afremt.
Het is nu zeker niet het moment om investeerders en bedrijfsleiders te
ontmoedigenen te straffen voor hun succes. Dat zou het beste middel
zijn om hen naar het buitenland te jagen. We moeten er nu alles aan
doen om ze hier te houden.
Vergeet ook niet dat spaargeld afkomstig is uit inkomen verworven door
arbeid, en daar reeds is belast als inkomstenbelasting. Besef tevens
dat investeringen in bedrijven nu al twee keer worden belast: een keer
door een belasting op de winst van het bedrijf en een tweede keer op
het deel van de winst dat uitgekeerd wordt als dividend (25%).
Ten slotte is er nog het aspect rechtvaardigheid. Wil een zelfstandige
op pensioenleeftijd een vergelijkbaar inkomen bekomen als een
staatsambtenaar met pensioen, dan moet hij een vermogen opbouwen van
circa 750.000 euro, bij een gangbaar nettorendement op spaargeld va n3
procent. Aangezien de rente op spaargeld nu lager ligt, zal de
vermogensopbouw zelfs eerder in de buurt moeten liggen van 1miljoen
euro.
Zelfstandigen die dat willen verwezenlijken, zullen daarvoor
ongetwijfeld enorm moeten presteren, met een werkweek van 60 uur eerder
regel dan uitzondering. Zulke harde werkers voor die prestatie nog eens
extra bestraffen is onrechtvaardig en discriminerend.
UITGAVENZIJDE
De belasting op arbeid verminderen is natuurlijk dringend en dwingend.
De bedoeling van de socialistische politici is dan ook prima, alleen de
manier waarop klopt niet. De oplossing voor het vraagstuk moet niet aan
de inkomstenzijde, maar aan de uitgavenzijde van de
overheidsfinanciën gezocht worden. Volgens een studie van de
Europese Centrale Bank (2003) wordt circa de helft van het
belastinggeld door onze overheid verspild, door een inefficiënte
werking.
Daarom zijn dringend structurele maatregelen nodig, zoals de afslanking
van ons overheidsapparaat, het op punt zetten van een efficiëntere
werking en fiscale autonomie voor de deelgebieden. Aanzienlijke
besparingen zijn alleen mogelijk, als wie het geld uitgeeft, daarvoor
ook verantwoording verschuldigd is bij zijn kiezers. Laat ons van deze
punten eens ernstig werk maken, inplaats van populistische en
wereldvreemde voorstellen als een vermogensbelasting te lanceren.
Willy De Wit Verschenen in
De Tijd van 12 maart 2010
In dit exclusief
vimeo-interview
van Luc Van
Braekel zoekt Martin De
Vliegere naar fundamentele oorzaken en
remedies voor de crisis. Hij doorbreekt
de Keynesiaanse consensus en verdedigt enkele non-conformistisiche
stellingen:
Don't
forget
to
Overname
is toegestaan. Dank U voor de verwijzing naar de
bron: http://workforall.net
