Big Government leads to
Serfdom an
d Poverty

      ►  English Newsletter  
        Nederlandstalige Nieuwsbrief
        French, Italian and other languages 
        Statistics portal - Data from around the Globe
        Freedom Video Library: Economics made easy
        Library - Books, Links, Free Market Institutes, Downloads

   Mission Statement
 
The WebThis Site


24-06-2008

The best Social
Program
is a Job
( Ronald Reagan )
news home news contact
francais English
Vlaanderen werkt hard aan zijn Verarming
Martin De Vlieghere


Nog nooit werd zo hard gewerkt in  Vlaanderen. De activering van de verzorgingsstaat  lijkt aan te slaan. De werkloosheidscijfers  dalen en de activiteitsgraad stijgt. Met de cijfers  in de hand feliciteert Vlaanderen zichzelf. 

Ook de gewone Vlaming relativeert zijn dagelijkse  frustraties nog met de wetenschap dat  de economie goed draait en er nog nooit  zoveel luxewagens rondreden en luxereizen  werden geboekt. Toch zou de budgettaire  situatie van zijn huishouden hem moeten verontrusten.  Hoe hard hij ook werkt, het wordt  steeds moeilijker de touwtjes aan elkaar te  knopen. Hoewel de Vlaming steeds meer en  harder werkt en ook in Wallonië de inactiviteit  stabiliseert en de arbeidsproductiviteit  stijgt, blijft het aandeel van de loonmassa in  het BNP dalen. 

De modale Vlaming zal stilaan beginnen voelen  dat er iets grondig fout zit. Het politieke  establishment en de deskundigen in het  bestuur blijven zichzelf rijkelijk vergoeden en  kunnen zich nog lang koesteren in de illusie  van het rijke Vlaanderen.

Geen enkele grote  Vlaamse politieke partij stelt zich vragen bij de  ideologie van de ‘actieve welvaartsstaat'. Zelfs  de vakbonden leggen zich neer bij de onvermijdelijkheid  van toenemende werkdruk, verhoging  van de scholingsgraad gekoppeld aan  een loonmatiging. Die loonmatiging komt  nochtans neer op een verarming omdat bijkomende  milieukosten via de water- en energiefactuur  ook op het gezin wegen.

De sociale  uitkeringen worden alleen maar aangepast  aan de gezondheidsindex en volgen de reële  levensduurte al helemaal niet.  Een werkloze  is zo arm geworden, dat hij wel werk moet  vinden. Gepensioneerden die enkel kunnen  terugvallen op het stilaan aflopende piramidespel  van de wettelijke pensioenen, zien zich  genoodzaakt om bij te klussen. Dan zijn er de  jonge professionelen die door een tegenslag –  een echtscheiding bijvoorbeeld – dringend  een tweede baan nodig hebben. De onderhandelingsmarge  van de Vlaamse loonslaven  is klein en zij zullen wel de gaten dichtrijden  die de Vlaamse politiek slaat in het economische  weefsel. 

De cijfers over de arbeidsmarkt verhullen een  sinister proces van uitbuiting en verarmingOndanks de schone schijn wordt Vlaanderen  zeer snel arm.

Nochtans hield de moderniteit  de belofte in van meer welvaart, aantrekkelijker  jobs, minder werkdruk, meer keuzevrijheid,  sneller met pensioen kunnen. De waarden  van de moderniteit zijn in Vlaanderen  evenwel ver te zoeken.

Kapitalisatie werd vervangen  door de tribale solidariteit tussen de  generaties om de pensioenen te financieren;  Gelijkheid tussen huurders en verhuurders en  tussen werkgevers en werknemers werd vervangen  door feodaal paternalisme in huisvestingsbeleid  en sociaal overleg. De verhuurder  is zoals in feodale tijden nog altijd de ‘huisbaas'  en de werkgever is nog altijd de ‘baas'. 

Door die feodale vermenging van gezag en  bezit kan de overheid zich gemakkelijk  opwerpen als tegelijk de beschermer van de  zwakken en de natuurlijke grootste werkgever  van het land.

Het Verlichtingsideaal van de  vrijheid en het vertrouwen in het privé-initiatief  en de zelfredzaamheid van het individu is  vervangen door angst voor innovatie en eindeloos  gedetailleerde sturing vanuit overheidsplanbureau's. 

De sturings- en beheersingsdwanggedachte  verhindert elke inkrimping  van de overheid. Geen sturing en controle  zonder rapportering. Vandaar de loodzware  administratieve last op de bedrijven. De  administratieve medewerkers hebben geen  gemakkelijke job en net zoals de productieve  medewerkers is hun besteedbaar beroepsinkomen  vele malen lager dan hun loonkost  (brutoloon + werkgeversbijdrage).

Maar bovendien  moet hun loonkost gefinancierd worden  uit de toegevoegde waarde van hun productieve  collega's op het werk.

Daardoor  worden de productieve Vlamingen dubbel  uitgebuit, niet alleen door het overheidsbeslag,  maar ook door de bedrijfsinterne  bureaucraten die in een vrij land niet nodig  waren geweest. De onderneming kan de  meerkost van de bureaucraten niet blijven  doorrekenen aan de klant en er komt dus  onvermijdelijk een moment dat zij niet meer  voldoende kan betalen om zijn knelpuntvacatures  ingevuld te krijgen. Daarom leidt een  kleine daling van de werkloosheid in  Vlaanderen meteen tot krapte op de arbeidsmarkt. 

Zolang de vraag naar bureaucraten  niet daalt, kan de markt alleen negotiëren tussen  enerzijds een blijvende krapte waardoor  zowel winstgevende als dringend noodzakelijke  initiatieven in de koelkast blijven zitten  en anderzijds hogere lonen voor de knelpuntberoepen  waardoor navenant meer bedrijven  zichzelf uit de markt prijzen. Een economie  gebaseerd op uitbuiting kan alleen uitdraaien  op stagnatie (en in een continu veranderende  wereld betekent dit verarming). 

Het is Vlaanderen totaal onwaardig dat ons als  enig perspectief wordt geboden dat we met  zijn allen steeds harder en langer zullen moeten  werken voor steeds minder welvaart. Elk  land, waar ook ter wereld, met democratische  garanties tegen elitevorming, met vrije  meningsuiting en waar iedereen gelijk is voor  de wet, heeft uitzicht op vooruitgang. 

Dr. Martin De Vlieghere Vlieghere

Deze analyse is eerder verschenen in  MijnHuisMijnRecht.



 
Populairste  Essays
5% Welgaartsgroei is geen Utopie.
De Mythe van het Scandinavisch Model
Oorzaken van Europese groeiverschillen
Wij verkiezen een Führer.
Ronald Reagan was knap Econoom  
Oorzaken van Europese Groeiverschillen
De ziekte van de Waalse herstelplannen
Lagere rente baat alleen Bankiers
Analyse van Europese Stagnatie.
Het  mirakel  Ierland. (The Celtic Tiger)
Machtige ambtenaren en onvrije burgers 
Aanbodeconomie,
Het Iers Model: De Perfecte Synthese.
De fiscale Blunder van Paars
Belastingverlagingen vergen deregulering
Generatiepact bestendigt roofbouw
De ineengestorte verzorgingsstaat.
Staat ons Welvaartsmodel op instorten?
Kennismaatschappij en Welvaartsstaat. 
Een Argentijnse crisis in Europa
Paars wanbeleid: Apres nous le deluge
België: De fiscale politiek van Paars,
Een beter Marshallplan voor Wallonië.
De ecologische Grenzen van de Stagnatie.
Other languages
English Newsletter
Frensh, Italian and other languages

States are aggressive entities which steal property through taxation and expropriation,  initiate physical force, create monopolies, and restrict trade. States today are as normal as slavery was in the old days.


 
Tussen de tien en twintig procent van de kleine eigenaar-verhuurders in België overweegt om hun woningen te verkopen. Zij vinden dat de overheid het hen steeds maar moeilijker maakt.   DS 06-08-2007

De drankengroep rond biermerk Haacht Primus, wint geschil tegen Belgische Fiscus.  Het oordeel in beroep over een aanslag van 1986 zal de Belgische staat zo'n 3 miljoen euro kosten inclusief 1,8 miljoen euro intresten    (DeTijd  17/08/2007 )

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft België veroordeeld in het dossier Beaulieu. omdat de redelijke termijn overschreden is en recht op beroep zijn geschonden   (HLN  25/09/07)

Terence Kealey legt uit waarom overheidsubsidies voor research verspilling zijn en de technologische vooruitgang hinderen.


Hoge Raad Financiën viseert spaarders
Doe de spaarders de verlaging van de arbeids- fiscaliteit betalen zo advieseert de Hoge Raad van Financiën. Een nieuwe belasting op de uitkering van pensioenkapitaal en een belasting van 30% op spaarinkomen en winst op aandelen. Over de evidenste compensatie: besparing op uitgaven geen woord. Tijd 6 sept     zie volledig advies hier
Zie ook: Te gek voor woorden     Méér over de HRF


Verhoging Kapitaalbelasting géén goed Idee
Het is nu niet het moment om de belasting op sparen te verhogen. Dat zegt Luc De Broe, hoofddocent Fiscaal Recht aan de KU Leuven. "Als je nu de roerende voorheffing op intresten verhoogt, raak je vooral aan het spaargeld van de babyboomers uit de jaren zestig. Zij hebben altijd hard gewerkt en historisch de hoogste belastingen op arbeid betaald," vertelt De Broe. "Het zou nu niet gepast zijn hen voor de rekening van de loonlastenverlaging te laten opdraaien." Dat is geen oplossing voor hét maatschappelijke probleem van de toekomst - de vergrijzing. Daarom pleit De Broe voor de wederoprichting van een Koninklijke Commissie tot Harmonisering en Vereenvoudiging van de Fiscaliteit, zoals 20 jaar geleden




Please Visit : the Market Center Blog
freedomandprosperity

Kan de Overheid volslank blijven in Gidsland Nederland?
  Johan Albrecht

Het economische succes van een land hangt niet alleen af van de dynamiek van de private sector, maar ook van de efficientie van zijn overheid. Al sinds 2002 heeft gidsland Nederland begrepen dat een slanke en efficiente overheid een competitiviteitvoordeel betekent in de globale concurrentiestrijd. Een zwaarlijvige overheid werkt immers verlammend. Niet alleen omdat hoge belastingen vlijt en risico afstraffen en genereuse sociale uitkeringen inactiviteit stimuleren, maar vooral omdat een zware overheid schaarse middelen aan de productieve private sector onttrekt. 
 
Een vermageringskuur kan dus heilzaam werken. De nederlanders hebben daarom hun overheidsinstellingen aan een systhematische doelmatigheidsanalyse onderworpen, en hun bestaansrecht fundamenteel  in vraag gesteld. Wat snoeiwerk in de overtollige bureaucratie liet toe de overheid af te slanken, en publieke fondsen efficienter aan te wenden voor de kerntaken. Vandaag weegt de Nederlandse overheid veel minder zwaar op de economie dan de Belgische. De "civil society" kreeg een sterkere rol toebedeeld, met ruimere verantwoordelijkheden voor de burger.  In België moet die onafwendbare kritische oefening nog beginnen. Goede intenties zullen niet volstaan. De darwinistische reflex naar zelfbehoud van onze goedbetaalde bureaucraten is sterk. Johan Albrecht (Itinera) analyseert hier de noodzaak en de haalbaarheid van de Nederlandse strategie in deze tijd van nakende vergrijzing.
of de gematigde weg van geleidelijkheid.

Onze corpulente overheid moet afslanken. Het zijn al lang niet meer alleen liberale denkers zoals Nobel Prijswinnaars Friedrich Hayek of Milton Friedman die vragen stellen bij een overheid die de helft van de vrucht van onze arbeid opeist. Ook anders geïnspireerde filosofen stellen vast dat de uitbuiting en verdrukking al lang niet meer komen van de kant van hardvochtige werkgevers, maar van parasitaire overheidsinstellingen die méér aan de gemeenschap onttrekken dan ze ertoe bijdragen. Zelfs de pauselijke encycliek Centesimus Annus formuleert bedenkingen bij de betuttelingdrang en de uitkeringsverslaving waartoe overheden ons verleiden. Het document wijst op de groeiende immateriële nood aan zelfbeschikking.

De auteurs pleiten voor een een relatieve budgetstop zoals Denemarken ons al succesvol voordeed. Daarbij volgen de overheidsuitgaven wél niog de index, maar niet meer de groei. Een formule die opvallend snel en pijn loos resultaten oplevert.