More
Government
means more Rules;
more
Rules mean
less
Freedom;
less
Freedom means
less prosperity and
poor quality
of life
Don't
forget to
.
..
Er is zware inflatie
op
komst.
De adepten van een inflationaire politiek teisterden deze week weer
eens Vlaamse TV-schermen en geschreven pers met hun gekende
Keynesiaanse paarde-remedies tegen
de financiële crisis. Eerst kwam
Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom bij Itinera de
“vastberaden geldschepping” van de FED (en de ECB) nog eens
goedkeuren en aanprijzen. De hyperinflatie die daaruit
onvermijdelijk moet volgen lacht hij gewoon
weg. De nooit eerder vertoonde verdubbeling van de Amerikaanse
geldbasis in minder dan één jaar wordt
gecompenseerd door de lage omloopsnelheid van het geld zo merkt Van
de Cloot op, en
zodra de omloopsnelheid ook maar even aantrekt dan kan de
FED liquiditeiten uit de markt trekken door massaal obligaties op de
markt te brengen.
Van de Cloot vergeet daarbij te zeggen dat de FED tegen die tijd
nauwelijks nog
iets koopwaardigs op zijn balans zal hebben, en enkel nog junk bonds en
toxic assets zal kunnen aanbieden. Die raak je nu al aan de
straatstenen niet
meer kwijt, laat staan als straks de rente nog
wat aantrekt. Bernanke heeft met zijn ongebreidelde geldschepping
eigenhandig de Fed schaakmat
gezet in de strijd
tegen
inflatie, en zal straks machteloos moeten toezien hoe mensen in steeds
sneller
tempo zullen vluchten uit de alsmaar rapper ontwaardende papieren
dollars op zoek naar harde activa.
Halverwege de week deed prof. De Grauwe van de K.U. Leuven er nog een
schep bovenop en herhaalde nog eens zijn Keynesiaans pleidooi voor
"deficit spending". Volgens
De Grauwe kunnen
we alleen uit deze schuldencrisis kunnen raken als onze overheid nog
méér collectieve schulden bijmaakt. De
prof
erkent daarbij zelf volmondig dat zulk een politiek een doodlopend
straatje is. Dergelijke schuldopbouw kan inderdaad niet duurzaam
zijn en moet onherroepelijk uitdraaien op een lagere rating van
onze staatsschuld met sterk oplopende rente en uiteindelijk
wellicht de catastrofale insolvabiliteit van onze staat voor
gevolg. België Kreeg deze week zijn begroting met
een
zwaar onvoldoende terug van Europa. Het is de zoveelste aanwijzing
hoe slecht het nu al met onze publieke financiën is gesteld nog
zonder onze nieuwe regionale regeringen met deficit spending beginnen
te potverteren. De reden waarom De Grauwe nu al
maanden pleit voor nieuwe staatsschulden, is dat we "anders in een
deflatoire spiraal terecht kunnen komen." Zolang we
feesten voelen we de kater nog niet schijnt De Grauwe kortzichtig te
denken. Hoe deze prof nog
onder de huidige generatie studenten
durft te verschijnen die al die schulden zal moeten afbetalen is een
raadsel. Vooral omdat zo’n
roekeloze schuldopbouw het uiteindelijk alleen maar moeilijker
maakt om uit de crisis te raken. Daarvan kunnen ze in Ijsland,
Argentinië, Zimbabwe en
nu zelfs in California maar al te goed meespreken.
"We
hebben dringend slimme investingen nodig" voegen de Vlaamse
regerings- onderhandelaars daar in koor aan toe. We gaan nu toch niet
krenterig gaan doen met slimme investeringen zeker? Wie het lange
palmares kent van geniale commerciële successen die onze
politieke klasse al heeft voortgebracht houdt
zijn hart al vast. Denken
we
maar aan de geldverslidende perikelen rond Sabena, ABX, de
Pakjesdienst,
Ethias,
Dexia, DeLijn, aan het biodieselproject, de peperdure, vervuilende en
lelijke
zonnepanelen, aan
de financietoren en de futuristische justitiepaleizen, aan
de nooit ophoudende subsidies voor dat 19e eeuwse vervoermiddel
van "den ijzerweg", aan de subsidiering
van bodemloze koolputten en hopeloos verouderde
staalovens...
Twintig jaar later zijn we met zijn allen nog altijd aan het afbetalen
aan de "slimme" investeringen van de vorige generatie politici.
Politici verwarren
nu
eenmaal graag het algemeen belang met hun (politiek of soms zelfs
financiëel) eigenbelang,
s'lands welvaart met lokale grilletjes van hun kiesvee, of
rendabiliteit van een investering met wat volgens hun spindokters
politiek juist even gevoeligst ligt.
De overheid moet zoveel als mogelijk haar handen afhouden van de
economie. Er is niet
één taak die de overheid efficiënter kan
volbrengen dan de privésector. Onze overheid faalt zelfs
schandalig in haar meest essentële kerntaken zoals justitie,
infrastructuur, en bescherming van burgers en hun eigendom. Laat de
overheid dan maar afblijven van taken die de privésector zoveel
beter kan. Publieke organisaties
werken nu eenmaal ondoelmatig door hun veel te lompe en centralistische
bureaucratie. Zij missen bovendien de kennis, traditie en vooral de
motivatie tot efficiency, en maken overheidsbemoeienissen in spontante
sociale en economische processen tot een dure en overbodige
complicatie. Overheidsinterventies
zijn daarom kostprijsverhogend. Ze verstoren de
optimale aanwending van
productiemiddelen met massale verkwisting
en welvaartsverlies voor gevolg.
Wie op zoek is naar
een strategie om straks niet al zijn spaarcenten
kwijt te
spelen in de onafweldbare inflatiegolf die uit die Kenesiaanse politiek
zal volgen kan maar beter
te rade bij de
economisten van de Oostenrijkse School. Alleen zij lijken nog te
beseffen
dat deflatie een onvermijdelijke en heilzame etappe is in het duurzaam
herstel en dat de nominale prijsdalingen daarbij de reële
koopkracht alleen maar herstellen.
Paul Vreymans, 21 Juni 2009
Deze podcasts van
de week
leggen het allemaal haarfijn voor U uit:
Een
opmerkelijk debat ten
gronde
tussen Prof.
L.Stevens en Toine Manders
Alleen
de Staat en
de Maffia gebruiken dwang
en
zelfs dreiging
met geweld om zich voor hun "diensten" te laten betalen.
De overheid
verdedigt
haar dwang met het excuus
dat
burgers niet bereid zijn tot vrijwillige bijdrage
voor
de collectieve
voorzieningen:
voor
wegen, voor onderwijs en
politie...
Dat is
een drogreden: de
private sector slaagt er immers wél in de financiering van
collectieve
voorzieningen rond te krijgen zónder dwang of geweld. Neem het
voorbeeld van shopping centra.
Daar zijn de collectieve
voorzieningen privaat gerealiseerd
in vrijwillige samenwerking.
Straten,
parkings en beveiliging zijn privaat gefinancierd zonder dwang noch
overheid.
De
kwaliteit van de voorzieningen is er zelfs
veel
beter dan de publieke diensten van de stad:
Gratis
parking, keurige toiletten, airco op straten en pleintjes... Comfort
dus in
plaats van
stadsstoepen
met valkuilen, hondenpoep en parkeerboetes.
Ook de
drogreden van "Free
riding" (niet-kopers, wandelaars die meegenieten zonder
enige tegenprestatie)
vormt er geen enkel probleem.
Op
dezelfde basis van
vrijwilligheid kunnen
privéverzekeringen
even goed de sociale
zekerheid organiseren. Dwang is alleen
nodig als men aan
klanten
totaal ongewenste
diensten wil aansmeren
of iets wil verkopen tegen een veel te
hoge prijs.
Dwang is
dus (vrijwel altijd vermijdbare) initiatie van geweld. Belastingen
staan daarom op hetzelfde moreel niveau als
diefstal.
"Wie dwang
gebruikt is schuldig aan moedwillig geweld. Dwang is inhumaan." Mahatma Gandhi
In deze
exclusieve Vimeo interviewt Luc Van
Braekel Dr.
Martin
De Vlieghere over de crisis. De Vlieghere
gaat op zoek naar de ware oorzaken
en naar werkzame remedies. Hij doorbreekt
daarbij Keynesiaanse consensus van het syndicale en politieke
establishment en verdedigt enkele
erg vernieuwende oplossingen.
.
.
Don't
forget
to
Overname
is toegestaan. Dank U voor de verwijzing naar de
bron: http://workforall.net
