Big Government leads to
Serfdom an
d Poverty

      ►  English Newsletter  
        Nederlandstalige Nieuwsbrief
        French, Italian and other languages 
        Statistics portal - Data from around the Globe
        Freedom Video Library: Economics made easy
        Library - Books, Links, Free Market Institutes, Downloads

   Mission Statement
 
The WebThis Site


24-10-2007

The best Social
Program
is a Job
( Ronald Reagan )
news home news contact
francais English
Kleine tirannen
Hoe machtiger de ambtenaren, hoe onvrijer de mensen
Dr. Martin De Vlieghere
Ambtenaren worden niet op de hielen gezeten door de media en hoeven zich niet te verantwoorden voor het kiespubliek. Dat kan maar beter zo gehouden worden. Democratische verkiezingen van hoge magistraten en politiechefs - zoals die bijvoorbeeld wel in de USA bestaan - zijn kostelijk en ondergraven de sereniteit van het ambtelijk werk.

De ambtenaren zelf zijn fervente verdedigers van hun onafhankelijkheid. De filosofie die daar achter zit, veronderstelt evenwel een strenge rechtsstaat. Daarin wordt bij het wetgevend werk goed opgelet dat de ambtenaar niet naar eigen goeddunken kan handelen.
De ambtenaar in de rechtsstaat handelt uitsluitend ter vervulling van zijn wettelijk opgelegde beroepsplicht. In de uitoefening van zijn beroep als ambtenaar kent hij geen vrijheid. De onvrijheid van de ambtenaar is de voorwaarde van de vrijheid van de burger.

De burger mag alles en moet niets voor zover hij de vrijheid van de ander niet schaadt. De ambtenaar mag niets wat niet uitdrukkelijk is toegestaan en alles wat hij wel doet is hem voorgeschreven door de wet. Zo ziet de rechtsstaat er uit.

Zo ziet helaas Vlaanderen er allang niet meer uit. De Vlaamse wetgever is niet zorgvuldig en let niet op mogelijk machtsmisbruik van de ambtenaar. De rechtsstaat is verdwenen omdat de onderliggende filosofie dood is. De Vlaamse wetgever keert de logica van de rechtsstaat om. De vrijheid van de burger is het probleem en de vrijheid van de ambtenaar is de oplossing. Hoe vrijer de ambtenaar, hoe machtiger de staat om het gedrag van zijn onderdanen aan banden te leggen.

En dat lijkt ook meer en meer de bedoeling te zijn. Een vrije mens kan dingen doen die niet passen in het plaatje van de conservatieve goegemeente.

Conservatisme is evenwel niet leefbaar omdat stagnatie in strijd is met de menselijke conditie. De mens maakt zich altijd zorgen, maar door voortdurend zorgelijk na te denken, kan hij zijn lot verbeteren. Omdat comités en electorale meerderheden geen brein hebben, kunnen ze niet nadenken, alleen individuele mensen kunnen dat. De idee van de rechtsstaat is maar kunnen ontstaan vanuit dit besef dat alleen de zelfredzaamheid van het individu constructief is en alleen het individu creatief en innovatief kan zijn.
Het is de basis van het denken van De Verlichting. In plaats van bang te zijn voor wat vrije mensen gaan doen, probeert De Verlichting juist de mens te bevrijden uit zijn zelfgekozen onmondigheid (Immanuel Kant) en laten we iedereen vrij om zodoende te kunnen profiteren van andermans kennis die we zelf niet hebben (Adam Smith).

Hoewel het verlichtingsdenken in de 18de eeuw ontstond, heeft het tot de late 19de eeuw geduurd vooraleer de vrijheid van persoonlijk initiatief maatschappelijk de bovenhand kreeg. Vandaag zijn we terug naar af. Niet alleen in Vlaanderen, maar in heel de westerse cultuur domineert het voorzorgsbeginsel. Angstvallig conser- veren we wat we kennen, want wat nieuw is, zou wel eens slechter kunnen zijn.

Preventie en voorzorg zijn de ordewoorden van het hedendaagse maatschappelijke debat. In feite kan dit niet anders dan een verlammend conservatisme opleveren. Het voorzorgsbeginsel is antiprogressief en in strijd met de Verlichting. De samenleving is fobisch geworden. Net zoals bij fobieën waarbij de patiënt geobsedeerd is door bepaalde theoretische risico's, hoe klein ook, zo reageert vandaag de hele samenleving buitensporig op de risico's van innovatie en creativiteit.

Vanuit de pathologie van de totale fobie spreekt het vanzelf dat niemand nog risico's durft te nemen met het bestaande landschap. Er is inderdaad een theoretisch risico dat een nieuw landschap lelijker zal zijn, minder biodiversiteit zal toelaten en nog meer verkeersproblemen en geluidsoverlast zal veroorzaken. Daarom kunnen we mensen hun zin niet meer laten doen. Paradoxaal genoeg laten we juist daarom de ambtenaren wel hun zin doen. Want om preventief elk storend gevolg van andermans vrijheid uit te sluiten, zou een eindeloze batterij aan precieze voorschriften nodig zijn. Geen enkele lengte van de wettekst volstaat om onze angst te bezweren. Daarom sust de wet ons telkens met een ruimere vrijheid van de bevoegde ambtenaar om in elk concreet geval ‘de juiste inschatting' te maken.

Onze intolerantie tegenover de ander drijft ons terug in een premoderne staat van onmondigheid en afhankelijkheid. Liever dan met de gevaren van innovatie en creativiteit te moeten leven, laten we toe dat ambtenaren als kleine dictators bepalen waar we onze handel mogen drijven, waar we mogen wonen en hoe hoog onze dakgoot mag zijn.

Other articles on this site


The Myth of the Scandinavian Model
                    "America's social model is flawed, but so is France's," the Parisian newspaper Le Monde recently wrote. According to Le Monde Europe should adopt the "Scandinavian model," which is said to combine the economic efficiency of the Anglo-Saxon social model with the welfare state benefits of the continental European ones.  The praise for the Nordic model comes from Bruegel, a new Brussels-based think tank, "whose aim is to contribute to the quality of economic policymaking in Europe." The think tank is a Franco-German government initiative and is heavily funded by EU governments and corporations. In October Bruegel published a study "Globalisation and the Reform of European Social Models" [pdf] propagating the Nordic model.
However, despite Bruegel, distorted academic studies and the European media's praise, the efficiency of the major Scandinavian economies is a myth. The Swedish and Finnish welfare states have been going through a long period of decline. In the early 1990s they were virtually bankrupt. Between 1990 and 1995 unemployment increased five-fold. The Scandinavian countries have not been able to recover.
The implosion of the welfare state.  In 1970, Sweden's level of prosperity was one quarter above Belgium's. By 2003 Sweden had fallen to 14th place from 5th in the prosperity index, two places behind Belgium. According to OECD figures, Denmark was the 3rd most prosperous economy in the world in 1970, immediately behind Switzerland and the United States. In 2003, Denmark was 7th. Finland did badly as well. From 1989 to 2003, while Ireland rose from 21st to 4th place, Finland fell from 9th to 15th place. Together with Italy, these three Scandinavian countries are the worst performing economies in the entire European Union. Rather than taking them as an example, Europe's politicians should shun the Scandinavian recipes.

Europe's Ailing Social Model: Facts & Fairy-Tales.
                     Europe's social model is unable to tackle the modern challenges of globalization, and has left Europe with gigantic problems: an unsurmountable public debt and pension liabilities, a rapidly ageing population, 19 million unemployed, and an overall youth unemployment rate of 18%. The unemployment figures may easily be doubled to account for hidden unemployment. The untold reality is that Europe's real unemployment stands at the level of the 1932 Depression. The very essence of the welfare state is at stake.
A man-made Disaster :  Europe's social disaster is unfolding while the rest of the world is booming at its fastest rate in three decades. 2004 and 2005 were record years for China and India, which have double-digit growth rates, and for the USA, which fully enjoys the benefits of globalization. The world's economy is booming at an average rate of over 4%, but Europe's growth has stagnated at an inflated 1.5%.          Martin De Vlieghere,  Paul Vreymans


Taxation, tax reform and monetary policy                        The present Governor of the Bank of England, Mr Mervyn King, once observed that "Central banks are often accused of being obsessed with inflation. This is untrue. If they are obsessed with anything, it is with fiscal policy."[1] I would not go quite as far as to call it an obsession. But it is certainly true that central bankers in general, and European central bankers in particular, take a close interest in public finances. And this is hardly surprising. Perhaps it is not by chance that having a strong public finance background -experience either in academia or in government, or in both - is not uncommon amongst central bankers.
  I would not elaborate more on whether and how the professional career of central bankers affect their interest in public finance issues. But on a more factual note, it is key to remark that in the euro area close to 50% of GDP is channelled through the government accounts and governments are by far the largest issuers in securities markets. Government taxation and expenditure have a considerable impact on the macro economy. And this cannot be ignored when formulating monetary policy....
Speech by José Manuel González-Páramo,  Member of the Executive Board of the ECB. Universidad Complutense Madrid, 13 May 2005.

Time for the Truth: EMU and Tax Harmonisation      Jonathan Collett -  The Bruges Group

As Britain watches the birth of the Euro and euro-integrationists advocate Britain joining euro-land as soon as possible it is surely time for an honest debate to begin? Many have forgotten the personal suffering and the huge disincentives to enterprise and investment induced by a culture of high taxation. They need to remember fast, before advocating such a colossal folly.  Whether by accident or design, many have misled when explaining the meaning of EMU and the emergence of a European Single Currency. EMU does not stand for European Monetary Union, as they have tended to suggest, but instead stands for Economic and Monetary Union. This is a crucial error to make and neglects one of the key effects of the introduction of EMU: the harmonisation of nations' economic and monetary policies and ultimately of fiscal and taxation policies. As the current president of the Bundesbank, Hans Tietmeyer, remarked in October 1995 "it is an illusion to believe that the States will retain their independence in fiscal policy."

                  From 1984 to 2002 Irish prosperity grew with over 167%. Belgian wealth with just 42%.  In Ireland industrial jobs increased with 35%, whereas the Belgian industrial employment caved in.  In half a generation Ireland became the second most prosperous country of Europe.  What are the causes of the Irish economical and social success?  The Irish socio-economic model is distinguished from the rest of Europe by its fair-tax model.


More Europe is not a remedy for European economic troubles.  Petr Mach

Economists and politicians agree that Europe's economy has been suffering from a serious disease. In 2000 the Lisbon Agenda identified the symptoms of this disease – high unemployment and low economic growth.

In his presentation

  1. Petr Mach argues that the Lisbon Agenda misunderstood the real cause of the underperformance of European economy, and therefore prescribed wrong treatment.
  2. Petr Mach shows that now that the time for Lisbon Strategy is halfway through, the economic situation in Europe is even worse than it was in 2000 when the agenda was set, and that this is due partly to the wrong diagnosis of the disease.
  3. Petr Mach argues that there is a direct link between the European economic underperformance and European legislation which allows spreading of many of those bad and rigid policies that are underlying cause of the slow growth and high unemployment in Europe.
  4. Petr Mach argues that by extending majority voting in the Council of Ministers to other areas including labour legislation, the Constitutional Treaty actually extends the list of rigid economic rules that can be imposed on European nations from above. According to my opinion, this can only hinder the dynamics and competitiveness of European economie