|
|
|
|
Homo
oeconomicus
De groenen zijn tegen ecotaksen
De meest voor de hand liggende en administratief eenvoudigste
ecotaksen zijn de accijnzen op fossiele brandstoffen. Zo kan de
kostprijs van stookolie gemakkelijk verdubbeld worden. Dit betekent
zelfs een besparing op bureaucratie, aangezien er dan geen fiscale
discriminatie meer bestaat tussen rode ‘stookolie' en witte
‘dieselolie' (het verschil is uitsluitend te wijten aan een fiscale
kleurstof). We moeten dan ook geen inspecteurs meer op pad sturen om de
politiek correcte kleur van de brandstof in wagens te controleren. Deze
inspecteurs kunnen dan dringender overheidstaken uitvoeren.
Hoewel hun voorgangers bij Agalev ooit de eerste politieke
pleitbezorgers waren van ecotaksen, zijn de ‘Groen!'-mandatarissen daar
nu de meest fanatieke tegenstanders van. Bij monde van een jonge, op
kosten van de gemeenschap hooggeschoolde, Groen!-mandataris, Els
Keytsman, verschenen in Knack (10-01- 07) hun nieuwste, maar oubollige
dooddoeners tegen de marktwerking. Ecotaksen zijn slecht omdat ze
‘asociaal' zijn. (Letterlijk: "De klassieke recepten deugen niet meer.
Ook niet die van de klassieke milieueconomen. Omdat het ook liberale
recepten zijn... Een ander probleem is dat milieubelastingen bijzonder
asociaal kunnen zijn. Sommige mensen zullen al die duurdere producten
eenvoudigweg niet meer kunnen kopen...").
Dit argument komt er op neer dat wie arm is, vooral niet moet besparen
op energieverbruik. Gepensioneerden kunnen hun stookoliefactuur niet
betalen? Oké, geef hen dan maar een subsidie om vooral meer van
hun uitkering op te stoken. De zelfverklaarde ecologisten van Groen!
houden liever energieverspilling in stand dan de reële oorzaken te
moeten aankaarten van de armoede. En die armoede zal nog sterk toenemen
zolang de wettelijke pensioenen niet worden aangepast aan de reële
inflatie en diezelfde inflatie de potverterende overheid moet
rechthouden op kosten van wie zijn karig pensioentje zelf heeft
proberen te versterken met een particulier lange-termijnspaarplan.
Als arme gepensioneerden hun energiefactuur niet meer kunnen betalen is
dat 1° omdat hun wettelijk pensioen en hun
privé-pensioenspaarplan geplunderd zijn voor de financiering van
de ‘milieu- en sociaal bewuste' betweterige bureaucraten en 2°
omdat ze in een energieverslindende woning leven. Overigens zijn de
‘groenen' voorstander van nog hogere belastingen op sparen, bovenop de
inflatie. Tegen het huidige inflatieritme en onder het belastingregime
van de Europese spaarrichtlijn wordt de reële nettorente 2%
negatief. Voor de huidige dertiger betekent het dat de reële
waarde van elke euro die hij vandaag op zij zet, zal zijn herleid tot
een koopkracht van 54 cent wanneer hij 60 wordt. Een duidelijk signaal
aan de burger: hou op met sparen, spendeer alles onmiddellijk en klop
aan bij de overheid wanneer je de verwarming niet meer kunt betalen.
Keytsman: "De vrije markt is slecht omdat de consument een
ongeïnformeerde, irrationele actor is." Daarom moet de vrije markt
vervangen worden door de perfect geïnformeerde, superrationele
ambtenaar. De perfect gebouwde, goed gevoede jonge intellectuelen van
Groen! zullen de kromgewerkte belastingbetaler op zijn kosten nog meer
betuttelen.
De homo oeconomicus is geen karikatuur door economen uitgevonden, zoals
Keytsman zegt, maar een existentialistische beschrijving van de
menselijke conditie. De mens is het ongelukkige dier dat zich altijd
zorgen maakt en daarom bewust zijn lot probeert te verbeteren en zijn
kinderen probeert te doen overleven. Alleen een groei-economie – een
horreur voor Keytsman – is in staat om de middelen vrij te maken
wanneer nieuwsoortige problemen – zoals sommige milieuproblemen – zich
voordoen.
Er zijn
ecologische grenzen aan de stagnatie. Natuurlijk willen wij af
en toe de dierlijke staat van zorgeloosheid herwinnen, vandaar het
succes van verdovende middelen en hersenloos amusement, maar de vrije
markt is het systeem dat ons uit de roes wakker schudt en economisch
rationele handelingen beloont. De vrije markt wil de homo oeconomicus
in elk van ons aanwakkeren; de ‘groenen' veronderstellen dat de
ambtenaar een perfecte homo oeconomicus is. Er is nog hoop. Als het
gaat over lokale en particuliere energiecentrales op hernieuwbare
energie, dan snapt zelfs Keytsman dat de Vlaamse ruimtelijke ordening
het privéinitiatief doodt. Ze is nog jong. Misschien zal ook zij
ooit snappen dat duurzaam wonen niet geholpen wordt door dubieuze en
dure overheidscontrole en andere EPB-metingen, maar door de eenvoudig
leesbare en onvermijdelijke energiefactuur.
Dr. Martin De Vlieghere
|
Free Market Institutes worldwide
|
Big Government
equals Bad Governance:
Big Public Spending
means high Taxes and poor Growth.
|
Abstract: While the rest of the
world is booming, Europe lags behind. Europe's performance is
weak in
spite of high productivity and knowledge, high level of
development and good labour ethics. Growth is also remarkably
dissimular among regions. France, Germany and Italy are stagnating, and
so do Denmark,
Sweden and Finland. All gained less than 44%
prosperity over the last 20 years. The Irish
economy grew 4 times faster, gaining 169%
wealth over the same period. In half a generation Ireland so
metamorphosed into Europe's second
richest country creating jobs for all.
"
Big government " is the main cause of Europe's weak performance. The
oversized Public Sector lacks productivity and is undoing the entire
productivity gains of the Private Sector, eradicating all of its
outstanding performance and productiveness. Europe could improve its
overall performance by copying the Irish success formulas: Scaling down
Public Spending, downsizing bureaucracy, and shifting the tax burden
from income on consumption. This book demonstrates why the Lisbon
Agenda and decades of Keynesian inflationist demand stimulation have
failed. It devellops an alternative and workable supply-side strategy
as well as effective cures for a humane and financially sustainable
development.
This
book reads
as a step-by-step manual for economic recovery.
It is a data-reference for students and politicians interested in
growth, wellfare and in social modelling. It is a
classic for economists concerned about Big
Government, poor public sector productivity and for parents
worrying about their declining standard of living and their
children's future. |
|
|
|
|
Dr. Martin De Vlieghere
is economist and doctor of philosophy since 1993. His PhD was
written on the
conditions of modernity in the works of Habermas and Hayek. He has been
assistant professor at the Department of Philosophy of the University
of Ghent. He is president of the "Free Association for Civilization
Studies" and member of the board of directors of Nova Civitas.
Paul Vreymans is econometrist and advisor at the Free
Institute for Economic Research. As
an international businessman he is a close witness of Europe's
industrial collapse and the rise of the parasitical bureaucratic
complex. He is a founding member of the Brussels' think tank WorkForAll.
|
Do
You feel more people should read
this? Please
link this page or mail it to a friend
|
|
