While
the rest of the world is booming, Europe lags behind. France, Germany
and Italy are stagnating, and so do Denmark, Sweden and Finland. All
gained less than 44% prosperity from 1984 to 2004. "Big government" is
the main cause of Europe's weak performance. The oversized Public
Sector lacks productivity and the growing bureaucracy is undoing the
productivity gains of the Private Sector, eradicating all of its
outstanding performance and productiveness.
The
Irish
economy grew 4 times faster, gaining 169%
wealth over the same 20 year period. In barely half a generation
Ireland metamorphosed into Europe's second wealthiest country while
generating jobs for all, and creating a sustainable base for its
generous welfare system. Europe
could improve its performance by copying the Irish success formulas:
scaling down public spending, downsizing bureaucracy, and shifting the
tax burden from income on consumption.
|
|
|
|
|
The
fundamental Analysis Bankers don’t disclose.
Exorbitant
credit expansion of
both the FED (m3=14%!) and the
ECB (m3=12%!)
lead us from bubble to bubble. From the internet mania into the the
present housing bubble and likely into a raw
materials mania soon. Such
crises are school models of
malinvestment. Peptalk, runaway
money printing and heavily
underrated inflation disturb
spending
decisions and cheat the
investment
calculation as well as the
pricing of credit risks. Can
this debt crisis be confined
to a minicrash or is there more financial turmoil coming? Are
the deeper causes leading to the crisis being
remedied ? Can Central Banks
find a way to deflate
the housing bubble or are new
inflationary measures paving the
road for the raw materials bubble and run away inflation soon?
Has our present monetary system without gold backing reached the final
stages of collapse ?
|
|
|
Met een overheidsbeslag van 49%
van het BBP behoort België tot de absolute wereldtop van meest
dirigistische landen in de geïndustrialiseerde wereld. Komt daar
nog bij dat België de meest demotiverende belastingsstructuur
heeft van Europa. Niet alleen omdat onze belastingsschalen steil
progressief zijn, maar vooral omdat België slechts 28.8% van zijn
belastingen uit consumptie haalt. De marginale aanslagvoeten zijn
bijgevolg buitensporig en ontraden elke productieve bijdrage. Steeds
méér werknemers en werkgevers haken vroegtijdig af of
schroeven hun productieve bijdrage terug. Daardoor is onze
participatiegraad gezakt tot de laagste van Europa, en verzwakt onze
competitiviteit erg snel. Sterk presterende economieën zoals
Ierland of Portugal hebben een veel lager overheidsbeslag. Willen we onze productieve
krachten motiveren en onze economie re-vitaliseren dan moet onze belastingsdruk omlaag.
De broodnodige verlaging het overheidsbeslag
kan evenwel  maar structureel én
financieel duurzaam zijn als de overheid haar uitgaven saneert en
efficiënter gaat werken. Elke belastingsverlaging zonder die
sanering betekent een nieuwe afwenteling van de verspilling op volgende
generaties. Het OpenVLD vlaktaks voorstel biedt
géén oplossing voor de hoge marginale belastingsdruk.
De auteurs pleiten voor het een relatieve budgetstop zoals Denemarken
ons al succesvol voordeed. Nederland toont ons de weg hoe parasitaire
overheidsinstellingen die méér aan de gemeenschap
onttrekken dan ze ertoe bijdragen tot efficiente dienstverleners om te
vormen... Méér
daarover hier...
|
|
The efficiency of the
Scandinavian economies is a myth. Since the early 1990s Sweden and
Denmark are going through a long period of decline. In the early 1990s
their welfare states virtually collapsed. Unemployment increased
five-fold, and they have hardly recovered since.
 Scandinavians
pay a high price for decades of big Government spending and over-
taxation. It costs them both jobs and wealth.
In
1970, Sweden still was the 4th wealthiest OECD country ranked just
behind the US and Switserland. Swedes had twice as much buying
power as the Irish in 1970. By 2004 Sweden had fallen from 4th to 13th
place in the prosperity ranking, with a wealth level now 20% below the
Irish. The same OECD figures show Denmark did
hardly better. Danes fell from 5th rank in 1970 to 10th in 2004.
Finland did
badly as well. Since 1989 Finland fell from 9th to 15th place.
Meanwhile
Ireland climbed from 21st to 4th place. In fact the three Scandinavian
EU members are together with Italy the worst performing economies of
the EU. Let's follow Ireland and not Scandinavia as the good example.
|
|
|
|
 Europe's
social model is unable to tackle the modern challenges of
globalization, and has left Europe with gigantic problems: an
high public debt, huge unfunded pension liabilities, a rapidly ageing
population, 19 million unemployed, and an overall youth unemployment
rate of 18%. Unemployment figures may easily be doubled to account
for hidden unemployment.
The untold reality is that Europe's real
unemployment stands at the level of the 1932 Depression. The very
essence of the welfare state is at stake. Europe's social disaster is
unfolding while the rest of the world is booming at its fastest rate in
three decades. 2004 and 2005 were record years. China and India have
double-digit growth rates, and the USA fully enjoys the benefits of
globalization. The world's economy is booming at
an average rate of over 4%, but Europe's growth has stagnated at an
inflated 1.5%.
|
Public Sector Efficiency
An international Comparsion - ECB Working
papers
In
this paper the European Central Bank (ECB) studies the performance and
the efficiency of the public sectors of 23 industrialised OECD
countries. They compute public sector performance (PSP) and efficiency
indicators (PSE) for the government as whole and for its core
functions. When deriving performance indicators they distinguish the
role of government in providing "opportunities" and a level playing
field in the market process and the traditional "Musgravian" tasks of
government. The results for Belgium are remarkable:
Although Belgium has the second best industrial productivity in the
world, it has the third worst public sector efficiency.
► Read the full paper here
|
L'économie
mondiale prospère et l'Europe traîne derrière. La
France, l'Allemagne et l'Italie stagnent, ainsi bien que les pays
scandinaves, le Danemark, la Suède et la Finlande. Tous ont
gagné moins de 44% de prospérité en 20 ans. Les
dépenses publiques excessives et une bureaucratie paralisante
bien trop coûteuse sont les causes des faibles performances
Européennes. Le secteur public surdimensionné manque de
productivité et compense tout les gains de productivité
du secteur privé, défaisant ainsi ses performances et
efficacité exceptionelles. La croissance Irlandaise est 4 fois
plus forte. L'Irlande a gagné plus de 169% de richesse dans les
même 20 ans. En temps à peine d'une demie
génération l'Irlande s'est ainsi transformé en
pays le second le plus riche de l'Europe, tout en créant des
emplois pour tous. L'Europe pourrait améliorer ses performances
en copiant les rémèdes irlandaises
miracles:Réduire les dépences publiques, la bureaucratie
et décaler la charge fiscale du revenu sur la consommation. ► lisez ici...
|
The
time has come for Europeans to ask themselves the un- thinkable: can
their vaunted social model endure? Something is
rotten in the state of western Europe.
The continent retains val- uable assets from the past. But these are
showing symptoms of decay. The underlying cause seems increas- ingly
evident: the hypertrophy of the state. Symptoms are not hard to find:
this is
|
a
continent of high and persistent unemployment, declining
productivity growth, rapid ageing and growing fiscal strains; it is
also one whose once-proud role in knowledge-creation is in
decline. But in one respect, western Europe
remains pre-eminent: its states are the tax and-spend champions of the
world. This is the heart of the European model. But it is no model for  well-informed
outsiders. Maybe they can see what Europeans will not.
The European state is maternal: protective but also infantilising. Its
high taxes and benefits discourage anybody from doing too well, while
ensuring that nobody does badly. Its services are available to all, but
are also mediocre and inflexible.
It is an example of what the journalist Andrew Neill, following
Friedrich Hayek, calls the "fatal conceit": the view that society can
be rationally planned and directed.
|
|
|
|
|
Free to Choose
The
famous Economics Series by
Nobel
Prize laureate Milton Friedman
|
|
|
 |
Nederlands
|
 |
Martin
De Vlieghere verwerpt met klem
het discours dat wij langer moeten werken omdat we ouder worden, en
weigert de sociale achteruitgang die dit meebrengt. Vergrijzing op
zichzelf kan geen pensioencrisis veroorzaken. De dreigende crisis van het pensioenstelsel is uitsluitend
een crisis van het omslagstelsel en dus niet van de veroudering van de
bevolking. Men rekent ten onrechte op de solidariteit tussen
leeftijdsgroepen. Dan is de veroudering van de bevolking inderdaad een
probleem. Maar in een vrije en verantwoordelijke samenleving moet men
leren dan men zelf zijn pensioen moet opbouwen en dat niet een ander u
zal onderhouden. ►
méér
hier
|
De
meest voor
de hand liggende en administratief eenvoudigste ecotaksen zijn de
accijnzen op fossiele brandstoffen. Schaf dat idiote verschil tussen
rode en witte diesel af. Dit betekent besparing op
bureaucratie, transport en logistiek. Hoewel hun
voorgangers bij Agalev ooit de eerste politieke pleitbezorgers waren
van ecotaksen, zijn de ‘Groen!'-mandatarissen daar nu de meest
fanatieke tegenstanders van. Groen!-mandataris, Voor Els Keytsman (Knack 10-01-07), zijn Ecotaksen slecht omdat ze
‘asociaal' zijn. Martin
De Vlieghere weerlegt hier
de nieuwste groene dooddoener
tegen de marktwerking.
|
|
Een
Belastingspolitiek voor groei en jobs
Hoe méér
overheids-inmenging hoe slechter een
economie presteert. Europa's overmaatse publieke sector is
onproductief. De toenemende bureaucratie doet de productiviteitswinst
en de uitzonderlijke inzet en prestaties van Europa's
Privé-sector volledig te niet. Daardoor
verarmt Europa, en raakt hopeloos achterop. Frankrijk,
Duitsland en Italië stagneren, en ook de scandinavische landen
Denemarken, Zweden en Finland. Allemaal minder dan 44% welvaartswinst
in 20 jaar. En dat terwijl de wereldeconomie bloeit als zelden
voorheen... In landen zoals Ierland nam de welvaart 4 maal
sneller toe. Ierland werd met 169% groei in diezelfde 20 jaar het
tweede rijkste land van Europa, en slaagde erin banen te creëren
voor allen.Europa kan zijn sociaal-economische prestaties verbeteren
door de Ierse succesformules over te nemen: Inkrimping van de
overheidsuitgaven, terugschroeven van de bureaucratie en verschuiving
van de belastingsdruk van inkomen op consumptie.. ► méér
hier
|
|
België
is te dik. De 'body mass index' van de staat ligt 3,9
procentpunten te hoog. Volgens het strenge dieet dat twee Leuvense
economen uitwerkten, zouden de uitgaven de volgende vier jaar met maar
2,58 procent mogen stijgen. Dat zeggen
twee Leuvense economen, Wim Moesen en
Kristof De Witte. Ze berekenden,
zoals diëtisten, een soort body mass index (BMI) voor landen...
|
De
erfzonde van 50 jaar Keynesiaans potverteren. Een generatiepact zou moeten gaan over de
verdeling tussen de generaties van de
lusten van onze welvaart en de lasten om die welvaart te genereren. Het
gaat over de vraag welk deel van het over generaties opgebouwd vermogen
we nu opconsumeren en welk deel we voor de volgende generatie
overlaten.
Het hoeft
geen betoog meer dat de huidige generatie
met 99% BBP staatsschuld en 295% BBP ongedekte
pensioen- verplichtingen, (samen 395% BBP),
de
volgende generatie al met een aardig passief heeft opgezadeld. In
Nauwelijks 30 jaar werd een groot deel van het sedert generaties
opgebouwd vermogen opgesoupeerd.
Een
écht generatiepact zou die roofbouw op de toekomst moeten
stoppen.
Wat paars ons als een generatiepact wil doen doorgaan, is in feite
niets anders dan een op termijn onhoudbare consolidatie van de
"verworven rechten" van de huidige generatie. Het welvaarttsdeficit
opvullen veronderstelt dat we ofwel onze welvaarts-productie
drastisch
opdrijven of onze consumptie drastisch verlagen.
|
|
|
The Road to Serfdom
This
masterpiece of Nobel
Prize laureate Friedrich
Hayek is an eye-opener, strongly advocating the free market
principles. In
this all-time classic Hayek persuasively warns against the
authoritarian utopias of central planning and the welfare state.
| | |
